دانستنی

* نخستین و تنها گروه تئاتر متشکل از بازیگران نابینا-ناشنوا: با آکوردئونی در آغوشش، در گوشه ای از صحنه تئاتر ایستاده است. نفس عمیقی میکشد و نواختن را آغاز میکند. نه صدای سازش را میشنود و نه میتواند آن را ببیند. خود را با لرزشهای ساز تطبیق داده و با نوای آهنگی که میزند، حرکت میکند. مارک یاروسکی یک بازیگر تئاتر نابینا-ناشنوا است. مؤسسه Nalaga تنها مرکزی است که یک گروه حرفه ای تئاتر با حضور افراد نابینا-ناشنوا تشکیل داده. گروهی که تا به امروز اجراهای متعددی را در نقاط مختلف دنیا روی صحنه برده است. نزدیک دو دهه است که یاروسکی و همبازیهایش تحت پرورش خانم آدینا تل قرار گرفته اند. تل که بنیانگذار و مدیر هنری این مؤسسه است، در خصوص این گروه میگوید: تئاتر هنر برقراری ارتباط است و استفاده از بازیگرانی که بزرگترین مشکلشان برقراری ارتباط با دیگران است، برای من بسیار چالش بر انگیز است. با توجه به علاقه اش به این موضوع، کلاسهای آموزش بازیگری را برای افراد نابینا-ناشنوا در سال ۱۹۹۹ راه انداخته است. تل ابتدا سعی کرد نحوه استفاده از حرکات صورت و چگونگی تشخیص لرزشهای آلات موسیقی و درک ریتم را به این افراد بیاموزد. بعد از همه اینها به فکر اجراهای صحنه ای افتاد. او در این مورد میگوید: زمان زیادی صرف شد تا بازیگرانم توانستند روی صحنه راه بروند و مختصاتش را بشناسند. به جرأت میتوانم بگویم شاید کاری که آموزشش به فردی که از قوه بینایی و شنوایی برخوردار است پنج دقیقه زمان لازم داشت، برای افراد نابینا-ناشنوا پنج ماه طول میکشید؛ اما حالا دیگر دوره این آموزشها به سر رسیده و این افراد هر کدام به یک بازیگر حرفه ای تبدیل شده اند. حالا آنها به نقاط مختلف دنیا سفر کرده و برای علاقمندان تئاتر اجرا میکنند. «نه فقط با نان» نام دومین نمایش آنها است که در تور آمریکای خود اجرا میکنند. در این نمایش، بازیگران از آرزوهایشان میگویند. یکی میخواهد ازدواج کند. مردی آرزو دارد بتواند پرندگان را ببیند و زنی دلش میخواهد یک آرایشگر معروف موهایش را آرایش کند. در این نمایش، بازیگران از حرکات پانتومیم و زبان اشاره بسیار بهره برده اند. در بخشی از این نمایش بازیگران بر روی صحنه نان میپزند. بوی نان به بازیگران و بینندگان کمک میکند که از طریق حس بویایی با هم احساس نزدیکی کنند. در پایان نمایش، بینندگان روی صحنه میآیند و نانی را که بازیگران در قسمتی از نمایش بر روی صحنه پخته اند با یکدیگر تقسیم کرده و میخورند. تل معتقد است: این که تماشاچیان نان را میپذیرند، نشان این موضوع است که آنها این نمایش را پسندیده اند. تل از مردم میخواهد این گروه را به عنوان یک گروه حرفه ای تئاتر به حساب آورده و جدی بگیرند. او دلش نمیخواهد تماشاچیان از سر ترحم و دلسوزی به تماشای این تئاتر بنشینند. تل سعی دارد به مردم نشان دهد که معلولیت نمیتواند افراد را از داشتن یک زندگی معمولی محروم کند.

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

شما می‌توانید از این دستورات HTML استفاده کنید: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>

خانه دانستنی